Stilte brengt je bij de kern

Hoe kunnen we ons staande houden in alle drukte? Voor het voorjaarstijdschrift ‘Sta op’ spraken we met de bewoners van het Stadsklooster Arnhem. Dit klooster biedt een toevluchtsoord voor mensen die even willen ontsnappen aan de dagelijkse hectiek. In het huis aan de Apeldoornseweg kunnen Arnhemmers hier elke dag terecht voor rust en gebed.

Hoewel de naam misschien anders doet vermoeden, wonen er in het Stadsklooster Arnhem gewoon drie stellen: Ingeborg en Jan-Henk Jansen met hun 19-jarige dochter, Saskia en Thijs Tichelaar met hun drie kleine kinderen en studente Marieke Bernard met haar man Bart. Sinds anderhalf jaar delen ze met tien mensen één huis aan de Apeldoornseweg in Arnhem.

Gebedsmoment
De bewoners volgen allemaal een studie of hebben een baan. Wat hen verbindt, is dat ze de dag samen beginnen en eindigen met een gebedsmoment in de daarvoor speciaal ingerichte gebedsruimte in hun huis. Daar bidden ze de standaardgebeden van de Britse Northumbria Community. Niet alleen de bewoners, maar ook mensen van buitenaf
mogen bij deze gebedsmomenten zijn.

Bewuster leven
Voordat Saskia Tichelaar (34), samen met haar man predikant van de Baptisten Gemeente Arnhem, en haar gezin hier kwamen wonen, was het lastiger om vaste gebedsmomenten in te plannen. “Ik probeerde het wel, maar dat was niet zoals het nu is. Nu kom je ’s ochtends beneden en ben je echt twintig minuten met gebed bezig. Het is niet dat ik me daardoor per se beter voel, maar ik leef wel bewuster.”

Zoektocht
Theologiestudente Marieke Bernard (26) merkt op: “Je ondersteunt elkaar hier in het bidden. We halen veel inspiratie uit het monastieke leven: het gebed is er, dus je stopt met je bezigheden. Juist door die striktheid kun je alles integreren in je dagelijks leven. Daarin hebben we elkaar heel erg nodig. Dat we hier samenwonen, heeft ook te maken met onze intentie: voor ons is het allemaal een soort zoektocht hoe je dagelijks je leven als christen invult en hoe je het gebed daarbij een plek geeft.”

Stilte
Het zoeken van de stilte is belangrijk, weten de bewoners van het Stadsklooster. Marieke: “Ik denk dat stilte je confronteert met de vraag: wie ben je? Wie ben je ten diepste ten opzichte van God? Die vraag kom je altijd tegen in het dagelijks leven, maar in de stilte kom je hem zo direct tegen. Dat is wat stilte met je doet: het brengt je bij de kern. Je kunt een zekere afstand nemen van waar je mee bezig bent. Een soort reflectiemoment.”

Appèl
Saskia vult aan: “Het kost ook heel veel stilte voordat je stil wordt. Je beleeft de stilte, maar ondertussen ben je nog bezig met wat je straks gaat doen. Het duurt in mijn geval best wel lang voordat er ruimte voor God komt in mijn hoofd. Voor mensen die niet in God geloven, is het ook belangrijk om dichtbij jezelf te blijven. Veel mensen worden geleefd door alles wat hen opgedrongen wordt. Als je buiten loopt, zie je overal reclames van wat je nog moet hebben. Het is allemaal een appèl op wat je niet bent en wat er nog ontbreekt. Terwijl ik denk: God heeft ieder mens prachtig gemaakt. Je hebt het nodig om stil te worden en te bedenken wat je moet gaan doen. Mensen rennen zichzelf voorbij. Ook hier zijn momenten geweest dat mensen daarmee kampten en de behoefte hadden om stil te worden.”

Beschikbaar
Naast het zoeken van stilte, staat gastvrijheid hoog in het vaandel bij de bewoners van het Stadsklooster. “We leven, zoals het in een normaal klooster ook gebeurt, volgens de regel van kwetsbaarheid en beschikbaarheid”, zegt Saskia. “Dat houdt in: beschikbaar voor God, voor elkaar en voor onze medemens. Na de gebedsmomenten is er ook ruimte om samen koffie te drinken. Dan zorgen wij dat er iemand van ons beschikbaar is.”

Hoge drempel
Marieke: “Bart en ik hebben veel met de studentendoelgroep. Ik hoop dat zij hier met name ook een plek vinden. Studenten komen hier ook wel veel.” Saskia voegt toe: “Laatst was hier een meisje dat alleen uit Duitsland kwam. Voor haar was de drempel te hoog om alleen naar een kerk te gaan. En toen kwam ze hier en dat vond ze heel mooi. Volgens mij zijn er meer studenten die keihard werken, maar niet echt een gemeenschap hebben. Hier kun je gewoon aan tafel schuiven en mee-eten. Dat is heel mooi, vind ik. Het zou gaaf zijn als meerdere mensen die weg weten te vinden.”

Dit artikel staat ook in het nieuwe voorjaarstijdschrift ‘Sta op’ van de Protestantse Gemeente Arnhem. Lees hier meer over het tijdschrift.