In de week van Hemelvaart is gekozen voor het thema ‘Hemel en aarde’.

Dinsdag – Pierre Eijgenraam

Als ik de woorden ‘hemel en aarde’ google, dan stuit ik als eerste op de Nederlandse inzending voor het Eurovisie Songfestival uit 1998.

Edsilia Rombley (wist u dat zij de schoondochter is van Huub Oosterhuis?) zong toen een liedje met als titel ‘hemel en aarde’. Ze werd er vierde mee! In het lied vertelt ze dat het met haar liefdesleven niet zo wilde vlotten. Maar dan:

‘ Zwarte luchten breken open aan de horizon.  

Nu zal ik me warmen aan de stralen van de zon!

Ik heb de liefde geprobeerd, nooit was ’t wat ’t leek

maar ik zag de toekomst toen ik in jouw ogen keek’

Het is misschien geen grootse poëzie, maar de ervaring zou ik eenieder graag gunnen!

Het refrein luidt als volgt:

Hemel en aarde bewegen als jij voor me staat,

het is voor mij bewezen, dat het lot bestaat.

Hemel en aarde gaan open als jij mij aanraakt.

Ik wilde het nooit geloven, maar er is meer

tussen hemel en aarde.

Zou je dit een geloofslied kunnen noemen? ‘Er is meer tussen hemel en aarde’: heel veel mensen die zichzelf niet gelovig noemen, zullen dat toch graag beamen. En met het woordje ‘lot’ wordt hier overduidelijk géén noodlot bedoeld; je zou er bijna ‘God’ voor kunnen invullen…

Hoe dan ook, het doet mij denken aan het Bijbelse Hooglied (8: 6)

‘Sterk als de dood is de liefde,
haar vlammen zijn een vuurgloed des Heren’.