Deze week over avontuur

Zaterdag 25 juli: Hubertien Oostdijk

Vakantie komt van ‘Vacare, vrij zijn, leeg zijn’. Even niets hoeven….nu wordt het dit jaar wellicht een ander soort vakantie dan we misschien gewend waren. Geen grote reizen, verre afstanden, maar meer thuis. Camping in de tuin zoiets. Voor veel mensen is het leven niet meer compleet zonder grote avonturen, nieuwe dingen ontdekken, beleven. Soms moet het hoe langer hoe gekker ofgevaarlijker….wat voor de één een avontuur is, stelt voor de ander helemaal niets voor.

Ik ga dit jaar een weekje met mijn dochter naar Duitsland, een avontuur! Voor het eerst niet compleet als gezin, alleen autorijden, geen echtgenoot die het stuur wel even overneemt. Samen met mijn dochter dingen ontdekken en doen, een stad bezoeken, wandelen, shoppen met mondkapje. Ik ben benieuwd.

Voor een ander stelt dit helemaal niets voor en toch voelt het voor mij als een avontuur, een uitdaging.
Lang geleden toen Jezus begon aan zijn opdracht, de mensen te vertellen over Gods Koninkrijk, riep Hij mensen om mee te gaan en maakte ze zo tot zijn discipelen. Hij riep en ze gingen mee….één groot, onbekend avontuur tegemoet. En een avontuur is het geworden, maar waarschijnlijk heel anders dan ze van te voren gedacht hadden.

Hij riep en ze gingen mee. Zouden wij dat direct doen? Ik waag het te betwijfelen en toch roept Hij nog steeds, ook ons om in Hem te geloven, op Hem te vertrouwen en het met Hem te wagen en zijn boodschap van geloof, hoop en liefde uit te stralen, uit te dragen, in daden en in woorden. Wat een avontuur!

Een Ierse reiszegen:

Dat de weg je tegemoet komt,
dat de wind je steunt in de rug, dat de zon je gezicht warmt,
de regen je veld vruchtbaar maakt en totdat we elkaar weer zien:

dat God je in de palm van zijn hand bewaart.