Dinsdag – Monique Maan, over eenvoud

Ik weet niet meer waar ik het ooit las, maar ik heb het altijd onthouden: ‘Eenvoud is het tegenovergestelde van verveling’. Het wierp voor mij nieuw licht op beide woorden.

Bij ‘eenvoud’ denken we misschien aan simpel, zonder toeters of bellen. En bij ‘verveling’ is de associatie vooral: niet weten wat je nu weer eens zult gaan doen, lamlendig zijn.

Maar door de twee woorden in één zin te combineren, wordt het: één tegenover veel.

Het doet daarmee denken aan de beginwoorden van de Zaligsprekingen (Matteus 5: 3): gelukkig wie nederig van hart zijn. Of, zoals het in een andere vertaling staat: zalig de armen van geest.

Vooral die laatste vertaling heeft er wel toe geleid dat mensen dachten dat Jezus het hier heeft over mensen met een verstandelijke beperking.  Zij doen uiteraard volledig mee in het Koninkrijk van God, maar toch geloof ik niet dat Jezus met deze woorden hen op het oog heeft. Arm van geest zijn, het zegt vooral: je geest sober/zuiver/ eenvoudig houden. Oftewel: je geest niet door van alles en nog wat in beslag laten nemen, waardoor je niet meer toekomst aan wat er echt toe doet, namelijk God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf.

Een pleidooi voor focus en aandacht dus, als tegenhanger van je mee laten slepen in de veelheid van woorden, gedachten en daden die je alleen maar afleiden van de kern. Eenvoud is het tegenovergestelde van verveling. Een wijsheid voor elke dag.