Vrijdag – Hubertien Oostdijk

Mogen wij hier in het rijke Westen nog wel spreken over eenvoud? Gaat het niet vaak om meer, om beter? In mijn eerste gemeente zag je dat letterlijk gebeuren, als pa een nieuwe caravan kocht, kocht volwassen zoon er ook één, maar dan wel net iets groter dan die van zijn pa! Een gewoonte waar ik slecht tegen kon. In mijn preken daar heb ik er wel eens op gemopperd!

Hier in Arnhem ben ik meer bij de andere kant betrokken geraakt, mensen die echt niets hebben…ik herinner me een gemeentelid die vertelde dat ze zich met koud water waste, geen kachel aan had en van een klein blik groente per dag rondkwam. Ik heb toen maar heel snel de diaconie ingeschakeld.

Ik hoop nog steeds dat deze hele corona crisis ook een wake up call is dat het ook wel een ons, een pond, minder kan, dat we niet steeds grotere, verdere reizen hoeven te maken, alles moeten hebben, maar dat wat minder ook prima is.

De kloof tussen arm en rijk is al groot genoeg in ons land dat mag best wat minder. Maar ik vermoed helaas, dat sommige mensen na de crisis ogenblikkelijk een grote, verre reis gaan maken onder het mom dat ze een hoop gemist hebben.

Laten we de eenvoud maar wat meer promoten en vooral delen van onze overvloed!

Spreuken 16:19 zegt ons: “beter in eenvoud leven met de armen dan de buit verdelen met hoogmoedigen”. En zo is het maar net!