Monique Maan

Op een kruispunt in mijn leven, kreeg ik van een collega een Loesje-kaart met de tekst ‘De weg loopt niet waar je ‘m verwacht’. Het is een tekst die uitnodigt om breder te kijken dan wat voor handen is. En hoe voor de hand liggend ook, het was een boodschap die me hielp. Je perspectief kan zo bepaald worden door verwachtingen of angsten, dat je niet meer ziet wat er nog méér te zien is. En dan zie je andere wegen en mogelijkheden zomaar over het hoofd.

Leven is op weg zijn. Voor de meeste mensen is het een weg met bergen en dalen, een weg met onverwachte afslagen en ongedachte vergezichten. Het doet me denken aan psalm 121, een pelgrimslied. De dichter is op weg naar de tempel in Jeruzalem, en het is een reis die niet zonder gevaren is. Onderweg slaat hij/zij slaat de ogen op naar de bergen die aan alle kanten oprijzen, en hij /zij vraagt zich af ‘Waar zal mijn hulp vandaan komen?’. En direct daarna volgt het antwoord: ‘Mijn hulp is van de Eeuwige die hemel en aarde gemaakt heeft.’

De weg loopt niet waar je ‘m verwacht. Soms is dat een verrassing, soms een tegenvaller.

Maar het vertrouwen dat er Iemand is die aan je zijde gaat, kan een wereld van verschil maken. Laten we, ook nu in deze corona-tijd, proberen voor elkaar beeld van die Iemand te zijn.