Hubertien Oostdijk

Er is geen feest/traditie die de laatste jaren zo onder druk staat als het Sinterklaasfeest. Vanwege mogelijke discriminatie is het niet meer gepast om pieten zwart te maken. Ik vind het prima, geef Piet alle kleuren die je maar wilt, regenboogpieten bijvoorbeeld…. Heel jammer vind ik het dat dat zo geleid heeft en nog leidt tot eindeloze discussies, demonstraties, tot soms zelfs geweld aan toe, dat had ook anders gekund.

Van origine is Sinterklaas een Griekse Heilige, Nicolaas van Myra, die in het jaar 280 werd geboren en stierf op 6 december 342. Over hem doen verschillende legenden de ronde, verhalen waarin hij kinderen redt van de dood en vrouwen beschermt door ervoor te zorgen dat ze niet in de prostitutie terecht komen.

Werd er eerst wel heel erg de nadruk gelegd op ijverig en hardwerkend zijn, anders ga je in de zak mee naar Spanje, tegenwoordig ligt de nadruk meer op de kindervriend Sint-Nicolaas. Beschermheilige van met name kinderen, maar ook van zeevaarders.

In ons liedboek bestaat er zelfs een lied over hem, lied 745, waarin Sint-Nicolaas gezien wordt als beeld van het erbarmen van God over al zijn mensen en waarin de legenden die over hem bekend zijn, een rol spelen.

Daarin wordt hij afgebeeld als een rechtvaardig en heilig man die het opneemt voor hen die het moeilijk hebben, weinig invloed hebben. En daarin lijkt hij op die ene Heilige, Jezus van Nazareth die ons die manier van leven voorgeleefd heeft, voorgedaan en ons vraagt om in zijn voetspoor te gaan en zo in ons leven om te zien naar de ander.