Arjen Hiemstra

Goede voornemens heb ik aan het begin van een nieuw jaar weinig gehad. Vond ik ook niet nodig. Gerookt heb ik nooit, als student dronk ik wel eens meer dan goed was, maar dat is nooit uit de hand gelopen. Slechte gewoontes heb ik vast wel, maar om nou aan het begin van een jaar mezelf (en anderen) te beloven het anders te doen, vond ik tot nog toe niet nodig.

Als ik aan goede voornemens denk, dan moet ik wel denken aan een boek van Michael Casey, benedictijns monnik die het boek schreef: ‘Strangers to the city – Reflections on the Beliefs and Values of the Rule of Saint Benedict’ of in het Nederlands: “Vreemdelingen in de stad – Gedachten over de opvattingen en waarden van de regel van de heilige Benedictus”. Het boek heeft mij wel aan het denken gezet.

Casey stelt voortdurend waardevolle Benedictijnse vragen bij de moderne wijze van leven:

-Moet je altijd maar druk zijn en voortdurend indrukken opnemen of ben je ook af en toe stil en kom je tot rust?

-Moet je maar voortdurend dingen aanschaffen of is het ook een keer genoeg?

-Moet je altijd maar weer de laatste nieuwtjes weten of durf jij je te verdiepen in één van de grote vragen van de wereld?

Daarmee schetst hij in zijn boek hoe de benedictijnse waarden als stilte, lezen, armoede en al die andere waarden, van belang kunnen zijn voor ons in de wereld van nu. Als je hem volgt wordt je in de ogen van sommigen misschien een ‘vreemdeling in de wereld’.

Maar ach, die man, van wie wij de geboorte in Bethlehem vierden, was dat toch ook?