Arjen Hiemstra

We zijn al weer een tijdje onderweg met onze nieuwe wijkgemeente Noord. Dat was in deze corona-tijd niet makkelijk. Drie wijkgemeenten gingen samen, twee kerkgebouwen gingen dicht en de Sion-gemeenschap sloot zich bij ons aan en inmiddels is het KKC al gesloopt. Onduidelijk was het allemaal. We moesten wennen aan de situatie, het gebouw en aan elkaar.

Een nieuw begin was het, met alle beperkingen van de tijd. Maar het ging. De zondagsbrief hield ons een beetje op de hoogte van een paar belangrijke dingen. De uitzendingen van de diensten gaven ons toch de mogelijkheid om – op de één of andere manier – samen te vieren. Er ontstonden enkele commissies en werkgroepen. En soms sprak je iemand op straat, via de telefoon of via een internetvergadering.

Langzamerhand weten we een beetje wat we aan elkaar hebben. De pijn van het afstoten van kerkgebouwen (ons Goede Vrijdagmoment) ligt een beetje achter ons. Het nieuwe kerkleven (ons Paasmoment) heeft plaatsgevonden, maar soms weten we nog niet helemaal wat we van ons nieuwe kerkleven moeten denken.

Nu wordt het tijd voor ons Pinkstermoment: dat we met nieuwe energie ons kerkenwerk oppakken en dat de Geest ook onder ons gaat waaien, en we zin en energie krijgen de schouders er verder onder te zetten. Dan kunnen we nieuwe wegen zoeken om als kerk van belang te zijn in Arnhem-Noord.

Het was natuurlijk mooi geweest als we dat Pinkstermoment nu hadden kunnen vieren in een feestelijke gemeentezondag waarop we met z’n allen in de kerk kwamen om samen mooie momenten te beleven. Maar dát moment moeten we nog even uitstellen. Maar het komt wel.