Tag Archief van: begin

Arjen Hiemstra 

Dat is altijd het meest moeilijk: begin. Als je zo’n bijdrage voor het ‘Bericht voor thuisblijvers’ schrijft is het iedere keer weer zoeken: hoe begin ik eigenlijk? Als je één keer een idee hebt, ja dan is doorgaan niet moeilijk. Dan is het alleen het uitwerken van een idee, dan gaat het wel. Soms kan het begin werkelijk wel een tijdje duren: er staat een zin op papier, daar ben ik toch nog niet tevreden over, dus haal ik hem weg, begin opnieuw, toch weer terug naar het oude…

Ook bij geloven is het begin moeilijk. Je zet een stap… maar toch schrik je terug. Zet een nieuwe stap, misschien is dat het wel. En dan ergens onderweg begrijp je dat dit een vruchtbare weg moet zijn. Bij mij ging het zo wel. Ergens rond mijn 20e heb ik een begin gevonden. En toen ik het gevoel kreeg, dít zou best eens een goede richting kunnen zijn, ben ik verder gegaan.

Natuurlijk: ook ik was keurig christelijk opgevoed. En we waren thuis best wel actief. Maar echt zelf beginnen, zelf een richting inslaan – die anders was dan we thuis meekregen – dat begin was wel moeilijk. Maar toen het éénmaal ging, ja toen kwam ik wel verder. Dat gaat nog steeds door. En ik voel me er prima bij.

Misschien een goed moment om ook eens na te denken over zo’n nieuw begin? Aan het begin van weer een nieuw seizoen? Wij zijn er klaar voor om erover met u te praten.

 

Kees van Keulen

Mijn wieg stond aan het Balijeplein 2 bis c in Utrecht. Toen ik twee was, zijn we naar de Croeselaan 224 verhuisd.

Ik had een suikertante, tante To. Ze was geen echte tante. Haar man was een collega van mijn vader. Ik ben op vrijdag geboren, en de zondag direct daaropvolgend in de Zuiderkerk door ds. ’t Hart gedoopt. Tante To heeft mij de kerk ingedragen. Dat was bijzonder, want zij was geen kraamverzorgster, die dat bij mijn broers en zusters deed. Nog heel lang leverde dat met mijn verjaardag een cadeautje op. Mijn moeder was niet bij mijn doop. Later heeft ze gezegd dat, als wij “nu” geboren zouden zijn, dat niet was gebeurd; wij zouden later gedoopt zijn.

Ik schijn al vroeg met kroep in het ziekenhuis te hebben gelegen.

Ik bewaar één vluchtige herinnering aan het Balijeplein, dat mijn oudste broer mij de stuipen op het lijf probeerde te jagen, hoewel sommigen dat plaatsen op de Croeselaan.

Op de kleuterschool ben ik nooit geweest. Mijn moeder zei dat ze (met zoveel kinderen) zelf kleuterschool hield. Was het een stil protest tegen alles wat met school te maken had? Mijn vader was hoofd van een school.

Ik heb lelijke littekens op mijn armen. Ben uit drift met beide armen vooruit door de ramen van een deur gegaan, die een broer gesloten had. Mijn vaders verwijt aan hem: “Dat heb je het zonnetje in huis aangedaan!” Het heeft nooit in de weg gezeten.

Met Kerst heb ik met mijn jongste broer uit het hoofd het Kerstverhaal opgezegd.

Het waren voor mij zorgeloze jaren!

Johannes Kon

“Begin bij het begin”, is een aloude en wijze raad. Het bijbelboek Genesis begint met een scheppingsverhaal: “In het begin schiep God de hemel en de aarde …” (bron : KBS / NBG). In de colleges religiewetenschappen wist mijn hoogleraar Lieve Troch ons een semester lang bezig te houden met het eerste hoofdstuk. “Versta je wat er staat (vertaald is)”. Nog altijd niet.

“In het begin was het Woord. Het Woord was bij God en het Woord was God. […] Door het Woord is alles ontstaan […] In het Woord was leven,  en dat leven was het licht voor de mensen. Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet kunnen doven”. (Joh. 1 : 1 – 5).

Dat is een toch een heel ander begin dan “Start” bij Monopoly: ga langs “Af” en u ontvangt 200 gulden (€ ××).

Sporters moeten ook op hun tellen passen, dat ze niet te vroeg starten in een race. Dat kan hen diskwalificatie opleveren. Hoe ben ik zelf begonnen?

Ik ben zeker van 10 oktober 1947 te Arnhem; van daarvoor weet ik bar weinig (reïncarnatie zou wel kunnen bestaan, meen ik). Ik had zeker een gelukkige en gezonde start; natuurlijk wel met levertraan en de nodige kalktabletten opgegroeid. Toch op 7-jarige leeftijd mijn melktanden kwijt en sindsdien vaste gast bij de tandarts.

Een goed begin is het halve werk; nu nog 144 worden.

De vakantietijd is bijna voorbij, we gaan weer beginnen! Het zal duidelijk zijn waar het thema voor deze week vandaan komt. Bij ons in huis is zo’n laatste week altijd een beetje een overgangsperiode. Pa en ma zijn bezig hun werk weer op te pakken, de kinderen hebben nog vakantie, maar het is niet meer zoals in de afgelopen weken. De vakantiespullen worden weer opgeruimd, de kledingkast wordt nog eens nagekeken (onze jongste heeft nog één draagbare lange broek en zijn schoenen zijn alweer te klein geworden..), we gaan op schriften en pennen uit, en deze week gaat toch eindelijk die dode boom in de tuin omver…

Weer beginnen! Voor de een is dat moeizaam weer in het gareel komen, een ander is er blij mee dat alles weer een beetje normaal wordt. (Hoewel: met corona, klimaat, Afghanistan is het de vraag of de wereld ooit weer ‘normaal’ zal worden. Waarschijnlijk niet, maar dit terzijde).

Maar met het thema ‘begin’ kun je nog zoveel meer kanten op. Hoe is deze wereld ontstaan, wat was jouw start in het leven? En: wie begint de maaltijd nog met gebed?

Met vriendelijke groet, Pierre Eijgenraam

 

Maandag 30 augustus, door Monique Maan

Ik schrijf deze bijdrage voor de thuisblijvers op mijn eerste werkdag na vier weken vakantie. Zo’n dag die prima bij het thema van deze week past. Waar zal ik beginnen? Bij de tientallen mailtjes in mijn mailbox? In eerste oogopslag zie ik dat het kerkenwerk echt niet stilgelegen heeft in deze vier weken…. In de Nieuwe Kerk is de nieuwe koster begonnen en de plannen voor de startzondag zijn aangepast vanwege de aanhoudende coronamaatregelen. Ik lees ideeën voor nieuwe gespreksgroepen en zelfs al iets over de adventstijd en Kerst.

Ik merk aan mezelf dat ik me zo weer in de drukte kan laten meenemen. En ik neem mezelf voor om vooral keuzes te maken. Want liever een paar dingen goed dan alles een beetje. En misschien hoeft ook niet altijd alles wat langskomt mijn aandacht te hebben.

Ik moet denken aan Johannes 21: 1-6. Daar staat dat de leerlingen hebben een nachtlang gevist op de manier zoals ze dat altijd doen, maar ze hebben niets gevangen. Als Jezus hen suggereert het net over de andere boeg te gooien, doen ze dat en het net zit overvol vis. Het verhaal stelt mij de vraag: over welke andere boeg zou ik mijn net kunnen gooien? Welke dingen doe ik omdat ik ze nu eenmaal altijd doe? Welke dingen doe ik misschien nooit omdat ik het nu eenmaal niet gewend ben?

Ik laat de mailtjes eerst maar eens voor wat ze zijn en begin met kennismaking met Liesbeth, onze nieuwe koster.