Berichten

Pierre Eijgenraam

Twintig jaar geleden had ik de kans om met een groepsreis naar Chartres, te gaan, in Noord-Frankrijk. Uiteraard was de beroemde kathedraal het hoofddoel van onze reis. Elke dag had een thema: het beeldhouwwerk in de portalen, de glas-in-loodramen,deoeroudecrypte. Enelkeavondwasereenlezing.Drie herinneringen zijn me in het bijzonder bijgebleven en inspireren mij tot op de dag van vandaag.

-De avond waarop we na sluitingstijd –alleen met onze groep- Taizéliederen zongen in een donkere kerk. Wat een akoestiek! Maar vooral: een bijna mystieke ervaring!

-De grote ramen aan de westzijde van de kerk, waarop de profeten Jesaja, Jeremia, Ezechiël en Daniël als reuzen zijn afgebeeld, met de vier evangelisten als dwergen op hun schouders. Bij alles wat we doen, kunnen, weten en geloven, staan we op de schouders van het voorgeslacht!

-De vroege ochtend waarop we met onze groep door het labyrint liepen, dat vlak achter de hoofdingang op de vloer is afgebeeld. Als je het labyrint binnengaat,

word je alle kanten opgestuurd: links, rechts, naar binnen, naar buiten, totdat je uiteindelijk toch nog onverwacht het centrum, de kern bereikt. Vanuit die kern mag je je dan verder in de gewijde ruimte begeven.

De kerk als een plek om zingend uiting te geven aan je geloof. De kerk als een plek waar je leert beseffen dat wij staan op de schouders van het voorgeslacht. De kerk als een plek om tot de kern te komen. Het hoeft niet persé een gotische kathedraal te zijn. Al helpt het wel…

Spiritualiteit van een kerkgebouw: door Jan Wabeke

Wanneer je op vakantie een kerkgebouw binnengaat is dat doorgaans een bijzondere ervaring. Je ervaart een andere temperatuur, een ander licht, andere kleuren, geuren en klanken. Even lijkt de drukte van de stad ver weg en waan je je in een andere wereld, een andere tijd soms ook. Herinneringen komen op en je voelt je één met verleden en toekomst. Met je eigen geschiedenis, maar ook die van de mensen, die dit gebouw kerk hebben gemaakt en gekoesterd, en met de mensen, die hier hun bijzondere momenten hebben beleefd. Het hoeft niet persé een heel oud gebouw te zijn, want ook een modern gebouw als de Gedächtniskirche in Berlijn kan sterke gevoelens oproepen. Je hoeft beslist niet gelovig te zijn om een bezoek aan een kerkgebouw te beleven als een spirituele ervaring. Je hoeft er ook niet te veel van te weten.

Nu veel kerkgebouwen leeg komen te staan of te groot worden voor de eredienst speelt de vraag hoe we het gebouw kunnen aanpassen aan een nieuwe functie. Hierbij wordt met veel zaken rekening te houden. Echter de spirituele beleving, die het kerkgebouw in zich draagt, wordt weinig genoemd. Terwijl dit misschien wel de belangrijkste waarde is.

Jan Wabeke is werkzaam als stedebouwkundige

door Monique Maan

Ik schrijf deze tekst de dag nadat we de laatste dienst in de Diaconessenkerk hadden. Een week eerder vierden we de laatste dienst in de Bethlehemkerk en in juni nam de Siongemeenschap afscheid van het KKC. Ingrijpende momenten voor gemeenteleden in Arnhem-Noord. En Zuid wacht over enkele weken het afscheid van de Kandelaar.

Natuurlijk, het is maar een gebouw en het gaat in het gemeentezijn ook niet om ‘hout en steen’ (lied 971), maar toch…. In dat hout en steen ben je misschien wel gedoopt, getrouwd, heb je je eigen kinderen laten dopen, heb je afscheid genomen van geliefden. Dus dat mensen niet gemakkelijk de kerkdeur voor de laatste keer achter zich dicht trekken, is zo begrijpelijk.

In de laatste dienst in de Diaconessenkerk lazen we Genesis 1, naar aanleiding van de wandkleden die in de kerkzaal hangen. We sloten zo 61 jaar gebruik van het gebouw af met het verhaal over het begin van Gods verhaal met mensen. In de synagoge wordt op Simchat Tora (de laatste dag van het Loofhuttenfeest, dat dit jaar valt van 2 tot 9 oktober) de jaarlijkse cyclus door de Torah afgesloten. Het slot van Deuteronomium wordt gelezen, maar om te benadrukken dat Gods

verhaal niet ophoudt, wordt in diezelfde dienst óók het begin van Genesis gelezen. Einde en nieuw begin in één beweging.

Zo hopen we ook als wijkgemeente op weg te gaan. We sluiten een tijdperk af. Met veel herinneringen, met dankbaarheid en weemoed. Maar het Verhaal gaat verder. En wij mogen ons mee laten nemen in dat nieuwe begin

Oude kerkgebouwen zijn wegwijzers in de samenleving. Bij nieuwe kerkgebouwen zie je wel eens over het hoofd dat het een kerkgebouw is en niet één of ander wijkcentrum.

Sommige mensen worden in deze tijd bepaald door het verdriet van een kerkgebouw dat gesloten wordt. Anderen worden juist heel enthousiast van het vernieuwde kerkgebouw dat langzaam vorm krijgt in Noord en Zuid.

Er zijn ook nogal wat verschillende visies op kerkgebouwen: voor de één is het een hoop stenen waar op zondag de kerkelijke gemeente bij elkaar komt, voor de ander is het een heilige ruimte waarin je God kunt ontmoeten

 

door Elsje Pot

De kerk in mijn eerste gemeente was een echt kerk(je) met daarachter een klokkenstoel, in Giethoorn en omgeving zie je die wel meer. Toen ik kwam kennismaken in wat mijn tweede gemeente zou worden, was het wel even slikken: de kerkzaal was een gehuurde ruimte op de eerste verdieping van een pand, dat daarvoor een horeca bestemming had gehad. Aan de buitenkant niet herkenbaar als kerk, maar de zaal oogde voor mij wel als kerk. Voor sommige gemeenteleden bleef het echter toch ook de zaal waarin vroeger bruiloften en partijen hadden plaatsgevonden en dat deed voor hen afbreuk aan de ruimte.

Ik moest slikken en dat had tot gevolg dat ik mezelf ernstig moest toespreken: het zit toch niet in het gebouw of je met elkaar samen kunt komen om God te eren? Het gaat toch om wat je met elkaar beleeft, dat je samen kunt bidden en zingen? Ik heb daar ervaren dat de manier, waarop je een ruimte gebruikt, die ruimte tot een ‘heilige’ ruimte maakt.

Daarna kwam ik als arbeidspastor in verschillende kerken in Gelderland, modern, oud, mooi en minder mooi, overal werd God de lof toegezongen. Een gevolg van die ervaringen is, dat ik drama over het wisselen van kerkgebouw niet echt kan meemaken. Ik denk dan: het gaat toch niet om het gebouw, waar we samen komen op de zondagmorgen?

Het sluiten of afstoten van zoveel kerkgebouwen vertelt een verhaal van gelovigen, voor wie het niet meer zo belangrijk is om op zondagmorgen bijeen te komen, dat vind ik pijnlijk.

 

Alle maatregelen rondom de verspreiding van het corona-virus raken u niet alleen in huiselijke kring, ook het gemeenteleven van de Protestantse Gemeente Arnhem is er door geraakt. Dit vraagt veel improvisatievermogen van u allen en van de kerk, want ook voor ons zijn dit nieuwe ervaringen. Weet dat we in gedachten, met ons hart en door gebed ook bij elkaar kunnen zijn.

De stand van zaken op dit moment (19 maart 2020):

  • Er zijn geen diensten waarbij kerkgangers aanwezig kunnen zijn. De diensten zullen, waar mogelijk, uitgezonden worden via kerkomroep.nl (klik door naar Arnhem en zoek in de lijst de kerk van uw keuze).

Om overbelasting van de website te voorkomen is het advies de diensten op een ander moment dan zondagmorgen 10.00 uur te beluisteren.

  • Activiteiten zoals vergaderingen en gespreksgroepen zijn afgelast, of gebeuren via e-mail, telefoon of skype.
  • Voor alle predikanten geldt dat zij geen bezoekwerk doen. Alleen bij zeer hoge uitzondering kan dat doorgaan, en dan met inachtneming van alle door het RIVM gegeven richtlijnen. De predikanten zijn uiteraard wel bereikbaar via telefoon en email (zie hieronder).
  • In geval van ‘een overlijden’ kunt u contact opnemen met de predikanten, er wordt dan bekeken hoe verder te handelen.
  • Tot slot: we blijven zoeken naar manieren waarop we onder deze bijzondere omstandigheden toch als kerk aanwezig kunnen zijn.

Juist nu is het belangrijk om naar elkaar om te zien, dat kan ook telefonisch (hieronder staan de telefoonnummers van de predikanten), maar u kunt ook onderling op die manier contact houden of via de e-mail. Zo kunnen we elkaar ook tot steun zijn.

Predikanten:

Zuid:

Ds. Pierre Eijgenraam, ds.eijgenraam@pgarnhem-zuid.nl , 026-3519531

Ds. Hubertien Oostijk- van Andel, oostdijkvanandel@hetnet.nl, 026-3237577

Noord:

Ds. Arjen Hiemstra, arjen.hiemstra@pgarnhem.nl, 06-4018 0910

Ds. Monique Maan, monique.maan@pgarnhem.nl, 06-4089 8978

Parkstraatgemeente:

Ds. Marieke Fernhout, predikant@parkstraatgemeente.nl, 06-23436653

De Rank:

Ds. Johan Kamp, dominee@derankarnhem.nl, 026-4721796

Stedelijk werk:

Ds. Elsje Pot, elsje.pot@pgarnhem.nl, 026-3637338

D3rde Verdieping:

Ad Boogaard, info@d3rdeverdieping.nl, 06-4997 9824

 

Websites:

http://noord.pgarnhem.nl

www.pgarnhem-zuid.nl

www.gemeentederankarnhem.nl

www.parkstraatgemeente.nl

http://www.d3rdeverdieping.nl

De eerste 3 weken van maart gaan we de wijken in: Vredenburg, Elderveld en in noord het gebied rond de Opstandingskerk.

https://youtu.be/NjJtCcU_WlQ

Lijkt het je leuk om mee te doen? Meld je aan via elsje.pot@pgarnhem.nl en vermeld erbij of je op 4 of 20 februari meedoet aan de training en welke wijk / straten in de bovengenoemde gebieden jouw voorkeur hebben.

Het verhaal van God en mensen in geuren en kleuren’, daarover gaat het zondag 27 januari in De Kandelaar, Den Haagweg 1. Een themadienst met Lees meer

In december ging het gesprek over: hoe zal de kerk er over 25 jaar uitzien? De volgende bijeenkomst is op 23 januari.

Wil je niet zo lang wachten? Dan is de filmgroep op 9 januari ook een mogelijkheid, niet alleen voor jongeren, maar zo nu en dan haken er wel een paar aan. Voor tijd, info en aanmelding zie https://d3rdeverdieping.nl/cursussen-en-workshops/filmhuis-januari-2/

Wil je meer weten over deze gespreksgroep? Je kunt contact opnemen met elsje.pot@pgarnhem.nl

Plaats van samenkomst: Opstandingskerk, Rosendaalseweg 505, Arnhem om 20.00 uur.