uit ‘Laudato si’ van paus Franciscus

 

God van liefde, toon ons

onze plaats in deze wereld

als instrument van Uw genegenheid

voor alle wezens van deze aarde,

omdat geen enkel door U vergeten wordt.

 

Verlicht de machthebbers en geldbezitters

opdat zij zich hoeden voor de zonde van onverschilligheid,

het algemeen welzijn liefhebben, de zwakken begunstigen,

en zorg dragen voor deze wereld waarop wij wonen.

 

De armen en de aarde smeken:

Heer, grijp ons door Uw macht en Uw licht

om elk leven te beschermen,

om een betere toekomst voor te bereiden,

opdat uw Rijk van gerechtigheid, vrede, liefde en schoonheid zou komen.

 

Geloofd zijt Gij!

 

Voor de Salvatorkerk  zijn wij op zoek naar een koster, voor 15 uur per week.

Dit is een functie die op wisselende tijdstippen wordt vervuld, waarbij men ook in weekenden en in avonduren werkt.

De werkzaamheden zijn zeer divers, van gasten ontvangen tot schoonmaakwerk tot het bedienen van technische apparatuur…

Heeft u interesse in deze functie? Een profielschets is verkrijgbaar bij de secretaris van het College van Kerkrentmeesters: gjvantriet@gmail.com.

Vanwege de oproep om zoveel mogelijk thuis te blijven en alleen echt noodzakelijke ‘boodschappen’ te doen, stoppen wij voor zo lang als het nodig is ook met het openstellen van de kerk. Zodra het weer verantwoord is, zullen we dit initiatief herstarten.
Wilt u een gesprek, dan kan dit via de wijkpredikanten, de stadspredikant: elsje.pot@pgarnhem.nl of Hart voor Zingeving, zie de website voor gegevens: www.d3rdeverdieping.nl
Nu dus even niet:
Elke dinsdag tussen 12.00 en 14.00 uur is er gelegenheid om tot rust te komen in de Koepelkerk. De kerk is open, je kunt binnenlopen, een kaarsje branden en een paar minuten of veel langer stil zijn om je te bezinnen, om ruimte te maken in je hoofd, om gewoon even niets te hoeven. Als de maatregelen rond corona versoepelen zullen er in de toekomst ook middagpauze-vieringen worden gehouden, tot het zover is, ben je welkom om stil te worden. Dit is een gemeenschappelijk initiatief van de Koepelkerk en de Protestantse Gemeente Arnhem.
Koepelkerk, Jansplein 60
elke dinsdag van 12.00 – 14.00 uur

Op maandag 21 december 2020 komen een aantal gemeenteleden van Hervormde Gemeente ‘De Rank’ én een aantal teamleden van ‘Prijs met Johannes de Heer’ naar de Bonifatiuskerk in Elden (gem. Arnhem) om voor u een ONLINE Kerstzang op video op te nemen.

Deze videomontage komt op 24-12 (Kerstavond) online beschikbaar zodat u thuis van harte mee kunt zingen (iets dat in de kerk momenteel t.g.v. het coronavirus niet kan).

LET OP: Alleen de medewerkenden zijn in de kerk aanwezig!!!
De video is vanaf 24-12 te vinden op de website van ‘De Rank’ en op het YouTube-kanaal van ‘Prijs met Johannes de Heer’.

De poster met alle informatie vindt u hier

Elke vrijdagmiddag om 12.30 uur is er in de Waalse kerk een korte bijeenkomst waarin gebeden wordt om vrede en verzoening. Op veel plaatsen in Europa, maar ook in andere werelddelen wordt er rond het middaguur gebeden  voor vrede en verzoening. Zo vormen de deelnemers aan deze bijeenkomsten een wereldwijde gebedskring op de vrijdag…

 

uit ‘Laudato si’ van paus Franciscus

 

God van liefde, toon ons

onze plaats in deze wereld

als instrument van Uw genegenheid

voor alle wezens van deze aarde,

omdat geen enkel door U vergeten wordt.

 

Verlicht de machthebbers en geldbezitters

opdat zij zich hoeden voor de zonde van onverschilligheid,

het algemeen welzijn liefhebben, de zwakken begunstigen,

en zorg dragen voor deze wereld waarop wij wonen.

 

De armen en de aarde smeken:

Heer, grijp ons door Uw macht en Uw licht

om elk leven te beschermen,

om een betere toekomst voor te bereiden,

opdat uw Rijk van gerechtigheid, vrede, liefde en schoonheid zou komen.

 

Geloofd zijt Gij!

 

Arjen Hiemstra

Als ik aan de schepping denk, dan denk ik aan psalm 8: ‘Heer onze Heer, hoe machtig is uw naam op heel de aarde’. Als beginnend predikant schreef ik er ooit een preek over, en zoals dat gaat als je als beginnend predikant tevreden bent over een preek die je geschreven hebt: die preek vergeet je nooit weer.

Na die centrale woorden van de psalm wordt beschreven hoe machtig Gods naam is: Je ziet hem terug in de hemel, de maan en de sterren en even later in de schapen, de geiten, al het vee en de dieren van het veld, de vogels van de hemel en de vissen van de zee. En dan volgt een soort centrale conclusie: ‘Wat is de mens, dat u aan hem denkt, het mensenkind dat u naar hem omziet?’ en de dan volgen de woorden waar ik aan blijf haken: “U hebt hem bijna een God gemaakt”.

We zijn bijna God geworden. En toch zijn we het niet. Want als het om die schepping gaat, dan maken we er toch vaak weer een puinhoop van. Dan zoeken we technische oplossingen voor milieuproblemen om zo toch op de oude voet verder te kunnen gaan met consumeren. We minderen niet.

Gelukkig staat er in de psalm ook een hoopvol perspectief: God denkt aan ons, hij ziet naar ons om. En dus zal Zijn zorg voor de schepping altijd krachtiger zijn dan ons verbruik ervan.

 

Kees van Keulen

Het zal inmiddels duidelijk zijn: wij helpen deze aarde, de natuur en de leefbaarheid naar z’n grootje, en dan vooral wij in het Westen. We zijn niet bereid grootschalig in te leveren en onze levensgewoonten rigoureus aan te passen om te redden wat te redden is. De regering treft alleen maar maatregelen in de marge. En vooral niemand – ook de grootverdiener niet – mag er schade van ondervinden.

Als er ergens zorgen om zijn (financieringstekort, werkeloosheid, teruglopende handel, en noem maar op), is de voorspelbare reflex van (vrijwel?) elke politieke partij en deskundige, dat de economie moet groeien om deze problemen op te lossen. Vanuit hun visie hebben ze daarin gelijk, maar ik geloof niet in deze remedie. Kwam de Club van Rome in 1972 al niet met een rapport, dat er grenzen zijn aan de groei? En wat is er sindsdien mee gedaan? Een positief neveneffect van corona is dat de vervuiling even terugloopt, maar zodra de pandemie weer voorbij is ….. We zullen stappen terug moeten doen!

O, voor het geval u denkt dat God haar/zijn schepping niet verloren zal laten gaan en dat Zij/Hij zal ingrijpen om te voorkomen dat wij haar de vernieling in helpen, ik geloof daar niets van. Zo Zij/Hij dat zou willen en kunnen, weet ik nog wel een paar klusjes voor Haar/Hem. Nee, wij zullen aan de slag moeten!

 

uit ‘Laudato si’ van paus Franciscus

 

God van liefde, toon ons

onze plaats in deze wereld

als instrument van Uw genegenheid

voor alle wezens van deze aarde,

omdat geen enkel door U vergeten wordt.

 

Verlicht de machthebbers en geldbezitters

opdat zij zich hoeden voor de zonde van onverschilligheid,

het algemeen welzijn liefhebben, de zwakken begunstigen,

en zorg dragen voor deze wereld waarop wij wonen.

 

De armen en de aarde smeken:

Heer, grijp ons door Uw macht en Uw licht

om elk leven te beschermen,

om een betere toekomst voor te bereiden,

opdat uw Rijk van gerechtigheid, vrede, liefde en schoonheid zou komen.

 

Geloofd zijt Gij!

 

Arjen Hiemstra

Als ik aan de schepping denk, dan denk ik aan psalm 8: ‘Heer onze Heer, hoe machtig is uw naam op heel de aarde’. Als beginnend predikant schreef ik er ooit een preek over, en zoals dat gaat als je als beginnend predikant tevreden bent over een preek die je geschreven hebt: die preek vergeet je nooit weer.

Na die centrale woorden van de psalm wordt beschreven hoe machtig Gods naam is: Je ziet hem terug in de hemel, de maan en de sterren en even later in de schapen, de geiten, al het vee en de dieren van het veld, de vogels van de hemel en de vissen van de zee. En dan volgt een soort centrale conclusie: ‘Wat is de mens, dat u aan hem denkt, het mensenkind dat u naar hem omziet?’ en de dan volgen de woorden waar ik aan blijf haken: “U hebt hem bijna een God gemaakt”.

We zijn bijna God geworden. En toch zijn we het niet. Want als het om die schepping gaat, dan maken we er toch vaak weer een puinhoop van. Dan zoeken we technische oplossingen voor milieuproblemen om zo toch op de oude voet verder te kunnen gaan met consumeren. We minderen niet.

Gelukkig staat er in de psalm ook een hoopvol perspectief: God denkt aan ons, hij ziet naar ons om. En dus zal Zijn zorg voor de schepping altijd krachtiger zijn dan ons verbruik ervan.

 

Kees van Keulen

Het zal inmiddels duidelijk zijn: wij helpen deze aarde, de natuur en de leefbaarheid naar z’n grootje, en dan vooral wij in het Westen. We zijn niet bereid grootschalig in te leveren en onze levensgewoonten rigoureus aan te passen om te redden wat te redden is. De regering treft alleen maar maatregelen in de marge. En vooral niemand – ook de grootverdiener niet – mag er schade van ondervinden.

Als er ergens zorgen om zijn (financieringstekort, werkeloosheid, teruglopende handel, en noem maar op), is de voorspelbare reflex van (vrijwel?) elke politieke partij en deskundige, dat de economie moet groeien om deze problemen op te lossen. Vanuit hun visie hebben ze daarin gelijk, maar ik geloof niet in deze remedie. Kwam de Club van Rome in 1972 al niet met een rapport, dat er grenzen zijn aan de groei? En wat is er sindsdien mee gedaan? Een positief neveneffect van corona is dat de vervuiling even terugloopt, maar zodra de pandemie weer voorbij is ….. We zullen stappen terug moeten doen!

O, voor het geval u denkt dat God haar/zijn schepping niet verloren zal laten gaan en dat Zij/Hij zal ingrijpen om te voorkomen dat wij haar de vernieling in helpen, ik geloof daar niets van. Zo Zij/Hij dat zou willen en kunnen, weet ik nog wel een paar klusjes voor Haar/Hem. Nee, wij zullen aan de slag moeten!

 

uit ‘Laudato si’ van paus Franciscus

 

God van liefde, toon ons

onze plaats in deze wereld

als instrument van Uw genegenheid

voor alle wezens van deze aarde,

omdat geen enkel door U vergeten wordt.

 

Verlicht de machthebbers en geldbezitters

opdat zij zich hoeden voor de zonde van onverschilligheid,

het algemeen welzijn liefhebben, de zwakken begunstigen,

en zorg dragen voor deze wereld waarop wij wonen.

 

De armen en de aarde smeken:

Heer, grijp ons door Uw macht en Uw licht

om elk leven te beschermen,

om een betere toekomst voor te bereiden,

opdat uw Rijk van gerechtigheid, vrede, liefde en schoonheid zou komen.

 

Geloofd zijt Gij!

 

Arjen Hiemstra

Als ik aan de schepping denk, dan denk ik aan psalm 8: ‘Heer onze Heer, hoe machtig is uw naam op heel de aarde’. Als beginnend predikant schreef ik er ooit een preek over, en zoals dat gaat als je als beginnend predikant tevreden bent over een preek die je geschreven hebt: die preek vergeet je nooit weer.

Na die centrale woorden van de psalm wordt beschreven hoe machtig Gods naam is: Je ziet hem terug in de hemel, de maan en de sterren en even later in de schapen, de geiten, al het vee en de dieren van het veld, de vogels van de hemel en de vissen van de zee. En dan volgt een soort centrale conclusie: ‘Wat is de mens, dat u aan hem denkt, het mensenkind dat u naar hem omziet?’ en de dan volgen de woorden waar ik aan blijf haken: “U hebt hem bijna een God gemaakt”.

We zijn bijna God geworden. En toch zijn we het niet. Want als het om die schepping gaat, dan maken we er toch vaak weer een puinhoop van. Dan zoeken we technische oplossingen voor milieuproblemen om zo toch op de oude voet verder te kunnen gaan met consumeren. We minderen niet.

Gelukkig staat er in de psalm ook een hoopvol perspectief: God denkt aan ons, hij ziet naar ons om. En dus zal Zijn zorg voor de schepping altijd krachtiger zijn dan ons verbruik ervan.

 

Kees van Keulen

Het zal inmiddels duidelijk zijn: wij helpen deze aarde, de natuur en de leefbaarheid naar z’n grootje, en dan vooral wij in het Westen. We zijn niet bereid grootschalig in te leveren en onze levensgewoonten rigoureus aan te passen om te redden wat te redden is. De regering treft alleen maar maatregelen in de marge. En vooral niemand – ook de grootverdiener niet – mag er schade van ondervinden.

Als er ergens zorgen om zijn (financieringstekort, werkeloosheid, teruglopende handel, en noem maar op), is de voorspelbare reflex van (vrijwel?) elke politieke partij en deskundige, dat de economie moet groeien om deze problemen op te lossen. Vanuit hun visie hebben ze daarin gelijk, maar ik geloof niet in deze remedie. Kwam de Club van Rome in 1972 al niet met een rapport, dat er grenzen zijn aan de groei? En wat is er sindsdien mee gedaan? Een positief neveneffect van corona is dat de vervuiling even terugloopt, maar zodra de pandemie weer voorbij is ….. We zullen stappen terug moeten doen!

O, voor het geval u denkt dat God haar/zijn schepping niet verloren zal laten gaan en dat Zij/Hij zal ingrijpen om te voorkomen dat wij haar de vernieling in helpen, ik geloof daar niets van. Zo Zij/Hij dat zou willen en kunnen, weet ik nog wel een paar klusjes voor Haar/Hem. Nee, wij zullen aan de slag moeten!

 

uit ‘Laudato si’ van paus Franciscus

 

God van liefde, toon ons

onze plaats in deze wereld

als instrument van Uw genegenheid

voor alle wezens van deze aarde,

omdat geen enkel door U vergeten wordt.

 

Verlicht de machthebbers en geldbezitters

opdat zij zich hoeden voor de zonde van onverschilligheid,

het algemeen welzijn liefhebben, de zwakken begunstigen,

en zorg dragen voor deze wereld waarop wij wonen.

 

De armen en de aarde smeken:

Heer, grijp ons door Uw macht en Uw licht

om elk leven te beschermen,

om een betere toekomst voor te bereiden,

opdat uw Rijk van gerechtigheid, vrede, liefde en schoonheid zou komen.

 

Geloofd zijt Gij!

 

Arjen Hiemstra

Als ik aan de schepping denk, dan denk ik aan psalm 8: ‘Heer onze Heer, hoe machtig is uw naam op heel de aarde’. Als beginnend predikant schreef ik er ooit een preek over, en zoals dat gaat als je als beginnend predikant tevreden bent over een preek die je geschreven hebt: die preek vergeet je nooit weer.

Na die centrale woorden van de psalm wordt beschreven hoe machtig Gods naam is: Je ziet hem terug in de hemel, de maan en de sterren en even later in de schapen, de geiten, al het vee en de dieren van het veld, de vogels van de hemel en de vissen van de zee. En dan volgt een soort centrale conclusie: ‘Wat is de mens, dat u aan hem denkt, het mensenkind dat u naar hem omziet?’ en de dan volgen de woorden waar ik aan blijf haken: “U hebt hem bijna een God gemaakt”.

We zijn bijna God geworden. En toch zijn we het niet. Want als het om die schepping gaat, dan maken we er toch vaak weer een puinhoop van. Dan zoeken we technische oplossingen voor milieuproblemen om zo toch op de oude voet verder te kunnen gaan met consumeren. We minderen niet.

Gelukkig staat er in de psalm ook een hoopvol perspectief: God denkt aan ons, hij ziet naar ons om. En dus zal Zijn zorg voor de schepping altijd krachtiger zijn dan ons verbruik ervan.

 

Kees van Keulen

Het zal inmiddels duidelijk zijn: wij helpen deze aarde, de natuur en de leefbaarheid naar z’n grootje, en dan vooral wij in het Westen. We zijn niet bereid grootschalig in te leveren en onze levensgewoonten rigoureus aan te passen om te redden wat te redden is. De regering treft alleen maar maatregelen in de marge. En vooral niemand – ook de grootverdiener niet – mag er schade van ondervinden.

Als er ergens zorgen om zijn (financieringstekort, werkeloosheid, teruglopende handel, en noem maar op), is de voorspelbare reflex van (vrijwel?) elke politieke partij en deskundige, dat de economie moet groeien om deze problemen op te lossen. Vanuit hun visie hebben ze daarin gelijk, maar ik geloof niet in deze remedie. Kwam de Club van Rome in 1972 al niet met een rapport, dat er grenzen zijn aan de groei? En wat is er sindsdien mee gedaan? Een positief neveneffect van corona is dat de vervuiling even terugloopt, maar zodra de pandemie weer voorbij is ….. We zullen stappen terug moeten doen!

O, voor het geval u denkt dat God haar/zijn schepping niet verloren zal laten gaan en dat Zij/Hij zal ingrijpen om te voorkomen dat wij haar de vernieling in helpen, ik geloof daar niets van. Zo Zij/Hij dat zou willen en kunnen, weet ik nog wel een paar klusjes voor Haar/Hem. Nee, wij zullen aan de slag moeten!