Berichten

Elke woensdagmorgen 0m 10.00 uur is er bij D3rde Verdieping in het Rozet (lokaal 3.09) een gesprek over een (actueel) thema van 30 tot 45 minuten. Je bent van harte welkom om aan te schuiven. En wie het leuk vindt om nog wat na te praten, ook dat kan.

 

Arjen Hiemstra

Het is raar, maar als ik aan 2021 denk, dan denk ik aan een groot feest. Een beetje dromen is dat misschien, maar ergens in dat jaar zullen we toch wel de pandemie onder controle hebben gekregen? Als die plaag onder controle is, dan lijkt het mij tijd voor een groot feest. Met muziek en zang, met een bijeenkomst voor alle gemeenteleden, met een open huis voor de buurt en een groot springkussen voor de kinderen. Want alles is weer veilig in onze wereld en we kunnen weer volop kerk zijn.

Eigenlijk lijkt me dat ook heel vanzelfsprekend: alle keerpunten kennen op de één of andere manier een bijzondere markeringsmoment: jaarlijks vieren we onze geboorte, het einde van de Tweede Wereldoorlog vieren we met een Bevrijdingsfestival en de avonturen van Asterix en Obelix eindigen altijd met een feestelijke gezamenlijke maaltijd.

En natuurlijk staan we aan de vooravond van dat grote feest stil bij wat er allemaal gebeurd is in de afgelopen periode: wie er gestorven zijn, hoe hard de zorg gewerkt heeft, wat we hebben moeten laten en noem het allemaal maar op. Voor een Bevrijdingsdag komt een Dodenherdenking. Het is goed je te herinneren hoe moeilijk het geweest is voor sommigen.

Maar eens moeten we ook weer kunnen vieren. Blij kunnen zijn dat de wereld er nog steeds is en wij elkaar weer kunnen omarmen. En op dat grote feest kunnen we weer onze verhalen delen met iedereen. En onze dankbaarheid uiten over zoveel goeds dat weer in het verschiet ligt.

Maar eerst moeten we nog een tijdje volhouden. En afstand houden. En hopen op de toekomst. Die komt.

door Elsje Pot

Eén van de vrouwen die een naam krijgt in de bijbel is Elisabeth, zij wordt maar liefst acht keer genoemd, alleen in het eerste hoofdstuk van het evangelie van Johannes. Zij wordt geïntroduceerd als de vrouw van Zacharias maar gaandeweg de vertelling krijgt zij een meer zelfstandige rol, die uitmondt in het roepen van de naam van haar pasgeboren kind: Johannes.

Als Maria haar zwangerschap krijgt aangezegd wordt naar Elisabeth verwezen, die dan al zes maanden zwanger is.

Mooi is de ontmoeting tussen deze twee zwangere vrouwen. Elisabeth voelt het kind opspringen in haar schoot als Maria haar begroet. En dat doet Elisabeth profetisch spreken: ‘De meest gezegende ben je van alle vrouwen, en gezegend is de vrucht van je schoot! Wie ben ik dat de moeder van mijn Heer naar mij toe komt? Toen ik je groet hoorde, sprong het kind van vreugde op in mijn schoot. Gelukkig is zij die geloofd heeft dat de woorden van de Heer in vervulling zullen gaan.’ Daarmee is Elisabeth de eerste (afgezien van Maria) aan wie, nog voor de geboorte van Jezus, geopenbaard is wiens geboorte aanstaande is.

Ds H.A. Visser schrijft in ‘Lucas zegt er het zijne van’ dat Maria in haar geloof geholpen worden door Elisabeth. Dat gebeurt als Maria zich afvraagt hoe dat kan, zwanger zijn, en het gebeurt als Elisabeth Maria begroet, die begroeting doet Maria uitbreken in haar loflied, waarin zij zingt dat alles omgekeerd zal worden en zij als minste dienares gezien wordt door God.

Pierre Eijgenraam

Toen ik in Arnhem kwam wonen ben ik lid geworden van een hardloopgroep. We trainden in de bossen bij Rozendaal. Alle paden en paadjes heb ik er leren kennen: brede en smalle, mul zand of modder, vals plat omhoog of breed en vlak voor de massasprint… Het is er prachtig!

Hardlopen doe ik helaas niet meer, maar wandelen wel en nog altijd in het Rozendaalse bos. En ook loop ik daar al jaren, elke wandeling is anders. Soms loop ik een half uur en soms bijna drie. Elke driesprong biedt mogelijkheid voor een variatie. En elke keer zie je wel iets bijzonders: een mooie paddestoel, een hert of een bijzondere vogel; soms kom ik zelfs oude bekenden tegen midden in het bos! Regen of zon, mist of sneeuw: in het bos is het altijd mooi.

Was het dagelijks leven ook maar zo! Nee, laat ik dat anders zeggen: ook het dagelijks leven kan zo zijn! Varieer eens op de bekende weg, kijk eens nieuwsgierig om je heen, haal eens goed adem en waardeer wat er is.

Elke dag biedt kans op een bijzondere ontmoeting, een interessante vondst, een onverwacht doorkijkje. Als we het maar willen zien…

Door Arjen Hiemstra

Het zijn rare tijden. Als bestuurslid van het Inloophuis in Westervoort was ik aanwezig bij het afscheid van één van onze medewerkers. Drie maanden heeft ze bij ons gewerkt, al snel kwam zij er achter dat dit werk niet geschikt voor haar was en nu was er een kort afscheidsmoment. De coördinator van het Inloophuis sprak haar toe en naast goede woorden zei ze ook: “Het meest merkwaardig vind ik wel dat we elkaar hier in het Inloophuis nog nooit een hand hebben gegeven”.

Over die woorden ben ik na blijven denken: Gesolliciteerd, aangenomen, aan de slag gegaan en nu in goed overleg vertrokken. Maar elkaar nog nooit een hand gegeven.

Aanraking is een merkwaardig fenomeen. We geven een hand, ter kennismaking, ter bezegeling, om te laten zien dat alles goed is tussen de één en de ander. In de kerk geven we (in normale tijden) de ouderling een hand aan het begin en aan het einde van de dienst. Bij de uitgang geef ik een hand en wens kerkgangers een goede week. Bij een vergadering is het een moment van begroeting om een hand te geven.

Dat we het nu al een hele tijd niet doen maakt het leven kaal. Aangeraakt worden is voor mensen van levensbelang. Baby’s die veel huidcontact met anderen hebben zijn levendiger en actiever. Kinderen die niet genoeg worden aangeraakt, zijn vaker ziek, groeien slechter en zijn minder sociaal.

Ondertussen gaan we maar door. Zonder elkaar een hand te geven. Sommigen zeggen: “Wen er nou maar aan, geen lijfelijk contact is het nieuwe normaal”. Ik wil er helemaal niet aan wennen, mag het alsjeblieft stoppen?

 

Zaterdag 1 augustus: door Pierre Eijgenraam

In 1997 had ik studieverlof en ben ik als pelgrim in 3 maanden tijd van Arles in Zuid-Frankrijk naar Santiago de Compostela gelopen. De kerkelijke autoriteiten mopperden: ‘Noem je dàt studieverlof?’

Misschien niet, maar ik zou zomaar een heel rijtje nascholingscursussen kunnen opnoemen waar ik minder van heb geleerd. Het was een oefening in spiritualiteit, een confrontatie met mezelf en een intensieve kennismaking met de kerkgeschiedenis en de symboliek in christelijke kunst.

Een van de dingen die me het meest is bijgebleven is het inzicht dat de pelgrimsreis een symbool is voor onze levensreis. Er zijn bergen en dalen onderweg, woestijnen en bewoonbare plaatsen. Er zijn periodes van alleen zijn en van aangename of minder aangename reisgenoten.

Inmiddels hangt al bijna een kwart eeuw bij mij het ‘gebed van de pelgrim’ naast de voordeur. Ik vond het in een kerkje ergens op de route. Ook als ik er niet op let, gaat het stilletjes  met me mee als ik de deur uitga en begroet het mij wanneer ik weer thuiskom.

 

‘God, die Uw dienaar Abraham wegriep

en hem beschermde op heel zijn reis;

Wees ook voor ons een metgezel onderweg:

gids op de kruising van wegen,

steun bij vermoeidheid,

schaduw in de hitte en licht in de duisternis.

Wees voor ons de stok die ons behoedt voor vallen

en de haven die schipbreukelingen ontvangt

zodat wij veilig en wel het einde van onze reis mogen bereiken,

en vervuld van het goede terugkeren naar huis’.

Op dinsdag 7 januari is er een wandeling door een deel van Arnhem, waarbij de vraag is: wat is voor jou een heilige plaats? De start is om  14.00 uur vanuit de hal van het Rozet, Kortestraat 16. De beoogde wandeling is ongeveer 6,5 kilometer. Na afloop kan er op eigen rekening nog wat gedronken worden.

In het najaar was bij D3rde Verdieping de goed bezochte expositie van Iconen van Piet van der Heide, vanaf 9 maart tot 28 april zijn er Piëta’s te bewonderen geschilderd door Hilly Withaar.

Plaats: Rozet, lokaal 3.09 Kortestraat 16, Arnhem

Wilt u niet voor een dichte deur komen, maar dan een afspraak via info@d3rdeverdieping.nl of 026 3513185

 

Zin om met leeftijd genoten over het geloof te praten? Dat kan, op maandag 25 februari om 20.30 uur komen we weer bij elkaar. Wil je meer weten? Neem contact op via elsje.pot@pgarnhem.nl.

Op woensdag 13 februari is er film in Focus met gesprek na. Als je mee wilt doen, is het verstandig om er rekening mee te houden dat de film om 18.45 uur kan beginnen. Kaartje kun je kopen door te zeggen dat je voor de film van D3rde Verdieping komt.

Op 6 januari (Driekoningen) wordt om 15:00 uur de expositie Lied van de aarde van Francis Konings geopend. Vanaf 14:00 uur bent u welkom in 3.09 in het Rozet.