Berichten

Nog een klein staartje Pinksteren, deze week: Tweede Pinksterdag. De Geest vandaar het thema: “Kracht”.

Maandag 1 juni – Hubertien Oostdijk

Wie de rubriek Pinksterliederen in het oude ‘Liedboek voor de kerken’ en in het nieuwe ‘Liedboek, zingen en bidden in huis en kerk’ vergelijkt ziet dat het aantal Pinksterliederen in het nieuwe liedboek meer dan verdubbeld is. Er zitten prachtige liederen bij, kijkt u maar eens. U vindt de rubriek Pinksteren vanaf nummer 668 in uw liedboek.

Naast een aantal bekende liederen zijn er ook een heel aantal nieuwe Pinksterliederen opgenomen, één daarvan is lied 682. Volgens mij is het nog erg weinig gezongen, maar mijn oog viel erop vanwege de titel: ‘Dit is het wonder: de kracht van de Geest’.
De Geest als een kracht van Boven die mensen verder helpt, je maakt het gelukkig geregeld mee in het pastoraat, mensen die door het gesprek en het gebed, weer hoop, moed en nieuwe kracht krijgen om verder te gaan. Vaak delen ze het met je.
Maar het kan ook andersom, dat je als pastor kracht krijgt om verder te gaan, door het gesprek met mensen. Mensen die door hun woorden je zo weten te raken dat je weer verder kan. Mensen die zo hun geloof met je delen dat het jouw helpt, jouw vertrouwen geeft. Vaak beseffen mensen dat niet dat ook zij tot steun en kracht kunnen zijn.
Het lied zegt het ons treffend. “in een onzeker en kwetsbaar bestaan ontkiemt het bevrijdend, en kondigt ons aan: sta op en vat moed en weet het voorgoed dat goddelijke liefde de wereld begroet.”
Dat wij iets van die kracht ervaren dat wens ik ons allen toe!

 

Gebed

God, schenk ons de kracht dicht bij U te blijven,

dan zal ons geen macht uit elkander drijven.

Zijn wij in U een, samen op uw wegen

dan wordt ons tot zegen lachen en geween.

Vrede, vrede laat Gij in onze handen,

dat wij die als zaad dragen door de landen,

zaaiend dag aan dag, zaaiend in den brede,

totdat in uw vrede ons hart rusten mag.

 

tekst: Dieter Trautwein – ‘Komm, Herr, segne uns’ Liedboek 418

 

 

Komende zondag is het Pinksteren. Het thema voor deze week is ‘Letter en Geest’.

Zondag 31 mei, Pinksteren: door Monique Maan

De Protestantse Kerk in Nederland heeft half mei een protocol gemaakt voor kerkdiensten en andere kerkelijke bijeenkomsten vanaf 1 juli 2020. Vanaf dat moment mogen er 100 mensen aanwezig zijn bij samenkomsten.

Een versoepeling van de eerdere regel dus, maar wel een versoepeling die omgeven is met allerlei voorschriften. Het protocol van de PKN beslaat maar liefst 9 pagina’s en staat vol aandachtspunten en tips.

Het gaat niet eenvoudig worden en je kunt verwachten dat we nooit alle regels en aanbevelingen precies zullen kunnen uitvoeren. En wat doen we dan? Geen diensten? Of bedenken hoe we het toch zo goed mogelijk kunnen doen? We hebben gelukkig de komende weken nog om alles uit te zoeken.

En intussen vieren we Pinksteren. Feest van de Geest die waait waarheen zij wil.

Het lijkt in tegenspraak met elkaar: een kerk die te maken heeft met regels en vooral met dingen die niet mogen, en dan samen het Feest van inspiratie, enthousiasme en bezieling vieren. Maar misschien is het wel juist de beperking die ons creatief kan maken. Juist omdat dingen niet kunnen zoals ze altijd gingen, worden we uitgedaagd om tot andere inzichten en oplossingen te komen.

De vrienden van Jezus kwamen daar op het Pinksterfeest in Jeruzalem tot woorden en daden die ze uit zichzelf nooit bedacht zouden hebben. Misschien spiegelen we ons dit jaar wel meer dan ooit aan hen en kan Pinksteren ons meer dan ooit helpen om open te blijven staan naar de toekomst.

De Geest van God waait waarheen zij wil. Toen en nu nog steeds.

 

Gebed

Geef me in, Heilige Geest

aan het heilige te denken.

Drijf me er toe, Heilige Geest

het heilige te begeren.

Verlok me Heilige Geest

om het heilige na te jagen.

Geef me kracht, Heilige Geest

het heilige vast te houden.

Bewaar me ervoor, Heilige Geest

het ooit te verliezen.                        (Augustinus)

 

Komende zondag is het Pinksteren. Het thema voor deze week is ‘Letter en Geest’.

Zaterdag 30 mei: door Ad Boogaard

Van letter en Geest, balk en splinter

Bij het woord ‘letter’ staat in Van Dale: – 3. letterlijke, woordelijke inhoud; naar de letter, juist zoals het geschreven staat; iets naar de letter opvatten, iets opvatten naar letterlijke zin; – (in bijbelt.)  de letter doodt, maar de Geest maakt levend (2 Cor. 3:6); – niet naar de letter, maar naar de geest der wet oordelen;

Toen ik die bewuste tekst opsloeg, uit de tweede brief van Paulus aan de Korintiërs, schrok ik toch wel even. In vers 14 schrijft Paulus over de Israëlieten: ‘Hun denken verstarde, en dezelfde sluier ligt tot op de dag van vandaag over het oude verbond wanneer het voorgelezen wordt.’

Met de indrukwekkende 4 mei-voordracht van Arnon Grunberg nog vers in het geheugen, dacht ik: had Paulus hier ook maar wat meer naar de geest van de Thora, geoordeeld over ‘het volk van Israël’. Hij wist toch zelf dat ‘de letter doodt’? Ook zijn letter. Doe wat je preekt, Paulus!

Ik citeer Arnon Grunberg, die in zijn 4 mei-voordracht Primo Levi aanhaalt, een joodse verzetsstrijder die als een van de weinigen terugkeerde uit Auschwitz: ‘Ik kan niet begrijpen, niet verdragen dat men een mens beoordeelt niet naar wat hij is, maar naar de groep waar hij toevallig toe behoort.’ Grunberg voegt er nog aan toe: ‘Woorden die wij wekelijks, misschien wel dagelijks zouden moeten herhalen, al was het maar om ons eraan te herinneren hoe giftig woorden kunnen zijn.’

Maar misschien moet ik op mijn beurt Paulus hier niet te letterlijk nemen en meer naar de geest der wet beoordelen?

 

Gebed

Geef me in, Heilige Geest

aan het heilige te denken.

Drijf me er toe, Heilige Geest

het heilige te begeren.

Verlok me Heilige Geest

om het heilige na te jagen.

Geef me kracht, Heilige Geest

het heilige vast te houden.

Bewaar me ervoor, Heilige Geest

het ooit te verliezen.                        (Augustinus)

 

Komende zondag is het Pinksteren. Het thema voor deze week is ‘Letter en Geest’.

Dinsdag 26 mei: door Arjen Hiemstra

Toen ik theologie ging studeren voelde dat geweldig. We verdiepten ons in de geschiedenis van het oude Israël. We leerden kritisch nadenken over de vragen rond God, Jezus en al die thema’s van de geloofsbelijdenis, en we stonden wetenschappelijk stil bij het verschijnsel godsdienst.

Wat heb ik een kennis opgedaan in die tijd! Nu besefte ik dat je het niet “alleen maar hoefde te geloven”, wat er in de kerk gezegd werd. En ik heb veel onderzocht en onder woorden gebracht. Uitgelegd ook, in het begin toen ik dominee werd. Ik was een man van de letter.

In de loop van de tijd ging het toch allemaal een beetje kaal voelen. Is de wetenschappelijke benadering uiteindelijk wel geschikt om God tot op de letter onder woorden te brengen? Of is er nog zo iets wat je níet onder woorden kunt brengen als je over God spreekt? En langzamerhand kwam er het besef dat het inderdaad nooit helemaal gaat om God in termen van de wetenschap te definiëren. Er is altijd iets van een sprong, van de wereldse woorden naar de essentie van wat God is. “God is altijd anders dan wij zeggen”. Er is altijd wel iets van de Geest nodig om bij hem te komen, woorden (de letter) zijn nooit genoeg.

Sinds die tijd ben ik de Geest gaan waarderen. Niet door er vaag over te zwijmelen, maar door bij alle spreken over God – Hij is in de wereld, in mensen om ons heen en in ons zelf – te beseffen dat er nog wat bij moet komen om werkelijk God te ervaren.

 

Gebed

Geef me in, Heilige Geest

aan het heilige te denken.

Drijf me er toe, Heilige Geest

het heilige te begeren.

Verlok me Heilige Geest

om het heilige na te jagen.

Geef me kracht, Heilige Geest

het heilige vast te houden.

Bewaar me ervoor, Heilige Geest

het ooit te verliezen.                        (Augustinus)

 

Komende zondag is het Pinksteren. Het thema voor deze week is ‘Letter en Geest’.

Maandag 25 mei: door Marieke Fernhout

Letter en geest – natuurlijk meteen de associatie met het zaterdagse katern van mijn lijfblad Trouw. In dat katern worden o.m. boeken gerecenseerd en, daarop doordenkend, vroeg ik me weer eens af hoe het toch komt dat zoveel mensen boeken maar één keer lezen terwijl ik mijn lievelingsboeken zeker wel tien keer opnieuw lees. En dan niet achter elkaar, maar van tijd tot tijd, in nieuwe en andere perioden van mijn leven. Juist door de letters in steeds verschillende fasen van je bestaan te lezen, wordt de geest van het boek ook steeds opnieuw, anders, onverwacht, vaardig.

Eén van mijn lievelingsboeken is de streekroman die in het Jodendom bij het Pinksterfeest hoort: het boek Ruth. En dat boek kwam weer eens tot leven, kreeg de geest, toen ik van Velp terugfietste naar Arnhem over de Schelmseweg. Velden links en rechts van me, het gezaaide dat in kleine sprietjes de kop opsteekt, vogels die hun luchtige lentedans uitvoeren en de zon die alles vriendelijk stooft. En daar loopt Ruth, langs de rand van de akker, omzichtig in haar bewegingen om niet teveel op te vallen. Midden op het veld staat Boaz, hij houdt het werk op het land in het oog, totdat die jonge vrouw in zijn beeld verschijnt. Wie is zij? Helemaal in de verte staat Naomi, een beetje verscholen achter een boom. Zij ziet hoe deze liefdesgeschiedenis gestalte krijgt en ze lacht, ze heeft weet van het ‘happy end’.

En ik weet natuurlijk ook dat Ruth en Boaz nog lang en gelukkig leven, maar ik wil het wel steeds opnieuw lezen en horen en zien en beleven. Letter en geest.

 

Gebed 

Geef me in, Heilige Geest

aan het heilige te denken.

Drijf me er toe, Heilige Geest

het heilige te begeren.

Verlok me Heilige Geest

om het heilige na te jagen.

Geef me kracht, Heilige Geest

het heilige vast te houden.

Bewaar me ervoor, Heilige Geest

het ooit te verliezen.                        (Augustinus)